
ULUÇINARDAN DÖKÜLEN SOLGUN YAPRAKLAR
Evet çekirdekten çınara ulaşmış koskoca bir insanlık çınarının hüzün türküsünün hazin çığlıklarını yüreğinizin bam teline dokunmaya vesile yapmak için aldım masum kalemimi günahkar elime…
Koca çınar dedim ya yanılmıyorum herhalde;kökleri Türk-İslam medeniyetinin coşku dolu,kabına sığmayan,içenlere Kevser suyunu aratmayan çeşmesinden beslenen ulu çınar…
Dalları üç kıtaya ulaşmış gölgesine uğramadan geçmenin mümkün olmadığı,altına sığınanlara huzur ,dalına uzananlara rahmet ulu çınar
Zalimlerin ,mazlumların bütün bedenlerinde hissettikleri zulüm ateşini koca heybetiyle setr edip mazluma güven ve esenlik sunan ulu çınar…
Üzerinde gezinen karıncanın hakkı için üstünde gürleyen yıldırımlara kükreyen ulu çınar…
Evet şimdilerde ben ve senin asil tarihini okuyup ta bütün benliğiyle “hey gidi günler” diyen bütün insanlık senin hayalini tahayyül etmekte “acaba yeniden olur mu,bu millet yeniden devletler muvazenesinde hak ettiği değeri alır mı?” diye hafakanlar yaşıyor.. –yiğit düştüğü yerden kalkarmış-mülahazasını umutlarıma nokta-i istinad yaparak diyorum ki:
Bu millet senin ulu çınarından düşen tomurcuklarla, yağmayan yağmura ve kurumuş toprağa inat yeniden dal budak salacak;zalime korku mazluma umut olacak ve topyekün huzur bekleyen insanlığın mutluluk türküsünün nakaratını teşkil edecek…
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir, teşekkür ederiz.
Bu içeriğe yorum yapan ilk siz olun!